فعالیت ورزشی - دکتر طباطبایی

بیش­تر انسان‌ها سرشار از احساسات متراكم شده­ منفي (ترس، اضطراب و خشم) هستند كه در طول زمان، در آن­ها انباشته شده و هم­چون مخزن­ گاز قابل اشتعال­‌اند. بدبختانه، انسان اغلب خشم خود را متوجه بخش­‌هایی (یا کسانی) می‌سازد که نقشی در ایجاد مشکلات او نداشته‌­اند. کودکان و نوجوانان از طریق بازی و فعالیت‌های بدنی و فعالیت ورزشی، اطلاعات لازم را برای زندگی اجتماعی به ­دست می‌آورند و برای پذیرفتن مسوولیت در جامعه آماده می‌شوند.

بازی و فعالیت ورزشی، میدان تمرین مناسبی برای ارزش‌گذاری و جهت­‌گیری رغبت­‌ها، هیجان‌ها و عواطف و گرایش‌های فطری نوجوانان ایجاد می­کند و مفاهیمی چون نوع­دوستی و تعاون ایثار، فداکاری و گذشت را به آن­ها می‌آموزد. فعالیت ورزشی مداوم، سطح انرژی را در بدن افزایش داده و هورمون­‌هایی مانند: تستوسترون و اندورفین تولید می­کند که ورزشکار را در حالت روحی مثبت‌­تری قرار می­دهد، یعنی چشم‌­انداز روشنی از زندگی، در مقایسه با زمان بی­کاری، ایجاد می­کند. علاوه بر آن به سلامت و تناسب­ اندام نیز کمک کرده که می­تواند نقش مهمی در افزایش اعتماد به­ نفس ورزشکار ایفا کند.

درگذشته دانشمندان تصور می­کردند؛ مغز بعد از دوران کودکی دیگر رشد نمی­کند، ولی اکنون می­دانند که مغز به رشد خود ادامه می­دهد. مغز مانند عضلات بدن می­تواند با تمرین، تناسب‌اش را حفظ نماید. در نظر گرفتن این مساله به ­­خصوص در نوجوانان و جوانان که دارای انرژی (کارمایه) جنب ­و جوش فراوانی می­باشند، بسیار مهم است. هر انسانی آرامش روانی تــوام با نشاط پس از فعالیت ورزشی را تجربه کرده است. فراوانی تحرک و فعالیت ­بدنی مردم درگذشته یکی ­از دلایل عدم شیوع بیماری‌های روانی به خصوص اضطراب و افسردگی بوده است!

همه­ ما توانایی (پتانسیل) رسیدن به هرچیزی که دل­مان می­خواهد را داریم. به­ طور قطع سختی‌ها و مشکلات زیادی در مسیر وجود خواهند داشت. پیامد غیرقابل اجتناب پیشرفت همین است. سختی­‌ها و مشکلات را نباید مانع انسداد جاده­ رشد بدانیم، بلکه باید آن­ها را به­­ عنوان نشانه­‌های راه موفقیت ببینیم. به ­عنوان یک ورزشکار، بهتر است قدم مثبتی برای خروج از منطقه­ راحت برداریم و به­ سوی پیشرفت حرکت کنیم. در این مسیر با افکار منفی، شک، اضطراب، ترس، استرس و… روب­رو می‌شویم. مهم نیست، هرچه بیش­تر با مقاومت­ ذهنی مقابله کنیم، قدرتمندتر شده و زود­تر به خواسته­‌های­مان می­رسیم.

در آموزش‌­های جسمی (مثل بار اضافی فعالیت ورزشی) اصلی وجود دارد به نام «اصل سازگاری با خواسته­ تحمیل شده». این اصل به این معنی است که بدن ورزشکار برای برطرف کردن چالش‌­های ویژه (تمرینات سخت، فشار طاقت ­فرسای اردوهای ورزشی و…) در اکثر موارد سازگار می­شود. اگر با دیگران دیگر خوب و مثبت برخورد کنیم، بازتاب‌های مثبت آن به مسیر زندگی  ما باز می­گردد. وقتی به­ دیگران انرژی مثبت می­دهیم، اول خودمان باید سرشار از نیرویی فزاینده باشیم تا بتوانیم آن را از درون به بیرون جاری کنیم.