قحطی زمان در زندگی - دکتر طباطبایی

قحطی زمان :

ما چنان درگیر کارهای روزمره­‌ی خود هستیم که دیگر وقتی برای اندیشیدن پیدا نمی­کنیم؛ آرامش­ خود را فدای آسایش‌­مان مي‌کنیم؛ در حقیقت این خطر وجود دارد که به بیگانگی از خود هم برسیم. یکی از معضلات گم شدن احساس سعادت انسان امروز، همین «قحطی زمان» است؛ فرصت گپ ­زدن، دور هم نشستن و شام يا ناهار خوردن با يكدیگر (افراد خانواده) را از دست داده­، به­­ نوعي اسیر زمان شده‌­ایم. درحقیقت زمان کمیاب نشده است، بلکه بیست و چهار ساعت شبانه­‌روز همواره در اختیار ما بوده و خواهد بود؛ مسأله‌­ای که فرق کرده چگونگی استفاده از زمان است. به ­طور ­حتم برای هرکاری وقت نداريم، ولی برای مهم­ترین­ برنامه‌ها همیشه وقت­ کافی باید داشته باشیم. بیش­تر افرادی­ که از نداشتن وقت ­كافي شکوه و گلایه می­کنند، کارهای مهم و ضروری را قربانی کارهای غيرضروری می­کنند.

زمان دو ویژگی خاص دارد؛ به­ صورت مساوی و یکسان بین همه تقسیم می­شود و دیگر این که نمی­توان مثل پول یا طلا آن­را پس ­انداز نمود. اگر هر شبانه­ روز از این سرمایه‌ی بیست و چهار­ ساعته تا ثانیه‌ي آخر به ­بهترین شکل استفاده ­نکنیم، نمی­توانیم مانده‌ای برای روز دیگر باقی بگذاریم. متأسفانه اغلب انسان‌ها به­ زمان، بهای کمی مي­دهند و ارزش واقعی‌­اش را آن­ طور که باید و شاید درک نمی­کنند. اگر کسی به ­اموال ما دستبرد بزند، حساسیت بسیار تندی از خود نشان خواهیم­ داد، اما بیش­تر مواقع به دیگران اجازه می­دهیم که وقت و زمان ما را با مسایل غیرمهم و غیرضروری تلف کنند و اغلب خود نیز با آن‌ها هم ­دست می­شویم.

زندگي، گنجينه‌­اي گران­قيمت است، ولي ما فقط تلف­اش مي­كنيم و حتا قبل از آن­ كه بدانيم چيست، آن­ را هدر داده‌­ايم. هر لحظه، گنج بزرگي ا­ست؛ پس گنج­تان را مفت و بیهوده از دست ندهيد. بدانید که زمان، منتظر هيچ­كس نمي­ماند. اصل مهم اين است­ كه ما هر روز را به ­بهترين شكل ممكن به­ پايان ببريم. ما اکنون را داریم؛ دیروز یک خاطره است و نمی­توانیم آن­را تغییر دهیم؛ فردا هم بيش­تر یک ­خیال ذهني­ است. اگر به ­فكر دیروز و نگران فردا باشیم، ممکن است بخش بزرگی از زندگی را، که در زمان حال وجود دارد، از دست بدهیم.

ما به ­جای آن­که از لحظات امروز زندگی خود لذت ببریم، نقشه‌ها­مان را برای آینده می‌­کشیم. زیستن در زمان حال بدین معناست که ما از هرکاری که در حال انجامش هستیم به­ خاطر خود آن­ کار لذت ببریم و نه این­ که تنها به­ دنبال هدف نهایی آن باشیم.   زمان براي هيچ­كس صبر نمي­كند؛ قدر هر لحظه را بدانيم و به معنای واقعی کلمه زندگی کنیم. باید باورداشته باشیم که توانایی آفریدن زیباترین زندگی را داریم؛ سپس با این باور زيبا، شیرین­‌ترین لحظات را برای خود و اطرافیان مهیا سازیم.