خوش­بختی یا موفقیت - دکتر طباطبایی

خوش­بختی یا موفقیت :

چگونه بدانیم که شخص خوش­بختی هستیم؟ شاید پاسخ به ­این سؤال آسان به­ نظر برسد؛ به­ این­­ ترتیب­ که بگوییم:«هرلحظه‌ای ­­که احساس خوشی می­کنیم، خوش­بخت هستیم». اما این پاسخ دقیق و مناسبی برای ارزیابی خوش­بختی نیست. اگر احساس ما­ نتواند تعیین ­کننده­ میزان خوش­بختی‌مان باشد، پس چه­ چیز دیگری معیار خوش­بختی ا­ست؟ مبناي پاسخ بیش­تر ما به ­این سؤال، مقایسه خودمان با دیگران است و این مقایسه اغلب با کسانی ا­ست که تصور می­کنيم از ما خوش­بخت‌ترند و بر خوش­بختی فرضی یا واقعی‌شان غبطه می­خوريم.

این یک اشتباه معمول و عمومي است که با برداشتي سطحي از زندگي اشخاصی­ که در واقع خوش­بخت نیستند، آن­ها را خوش­بخت فرض­ کنیم و درنتیجه حسرت بخوریم، اما اگر متوجه می­شدیم زندگی افرادی که خوش­بختی خود را با آن­ها مقایسه می­کنیم، نیز تا چه­ اندازه شكننده، توأم با درد و رنج است و ما از آن آگاهی نداریم، هرگز خود را با آن­ها مقایسه نمی­‌کردیم.

یکی دیگر از ویژگی‌های انسان­‌ها – که از بزرگ­ترین آفت­‌های خوش­بختی نیز به شمار می­آید – تمرکز بر کاستی‌ها و کمبودها است؛ با این­کار، حق لذت ­بردن از زندگی را از خود سلب می­کنیم؛ زیرا هیچ زندگی بدون کم و کاستی و هیچ انسانی نیز بدون ایراد نیست. جهت دادن ذهن به­ سوی کمبودها موجب می­شود که از آن­چه داریم، خشنود نباشیم.

مانع ­ديگري ­كه­ همواره به­­ عنوان اشتباه­ بزرگی بر سر راه خوش­بختی وجود دارد، وابسته دانستن آن به­ میزان درآمد، شهرت و تأیید مردم­ است؛ چنین تفکری صحیح نیست و خوش­بختی به­ همراه­ نمي‌آورد. باید گفت که خوش­بختی یک حالت روانی ا­ست كه با موفقیت فرق می­کند، اما خیلی­ها به اشتباه این دو را یکی قلمداد می­کنند؛ در واقع خوش­بختی در اولویت قرار دارد؛ یک نفر می­تواند در زندگی موفق باشد، ولی احساس خوش­بختی نكند.

در واقع همین­ که برای احساس برخورداری از خوش­بختی و شادمانی شرط تعیین کنيم و آن­را در گروی رسیدن به هدفی دیگر بدانیم، هرگز ­احساس­ خوش­بختی نخواهيم كرد؛ زیرا همیشه چیزی هست­ که خواهان رسیدن به آنیم و ­خواسته‌­های­مان نیز هیچ­ گاه تمامی ندارند.

اشتباه معمول دیگر، مترادف دانستن خوش­بختی با خوش­گذرانی­ است؛ حال­ آن­که باید توجه­ داشت که خوش­گذرانی امری موقتی و زودگذر، اما خوش­بختی حالتی­ پایدار است؛ البته خوش­گذرانی و تفریح و سرگرمی اگر سالم باشد، می­تواند در ایجاد خوش­بختی مؤثر واقع شود؛ درغیر این­ صورت آفت است و بس.

یکی دیگر از نتایج یکسان دانستن خوش­گذرانی با خوش­بختی، داشتن این باور است که­ اگر بخواهیم خوش­بخت شويم، باید از رنج کشیدن به­­ دور باشیم. برپایه­ي این تفکر غلط، بسیاری افراد از اموری که باعث درگیری بیش­تر و تحمل رنج و سختی يا تعهد می­شود، دوری می­کنند. چه ­کسی گفته است برای خوب زندگی کردن نباید هیچ رنج و سختی ­متحمل شد؟ لازمه­ رسیدن به­ زندگی بهتر، طی مراحل مختلفی ا­ست که­ گاه ممکن ­است با ­سختي و رنج­ ­همراه باشد. خوش­بختي شايد لذت بردن از كاري­ است كه در حال انجامش هستيم؛ آن هم با وجود تمام سختي‌ها و مصایبي ­­كه دارد.