خوش­بختی در زندگی - دکتر طباطبایی

خوش­بختی در زندگی:

خوش­بختی واژه‌­ای زرین، زیبا و دلپذیر است که در هر فرهنگ و تمدنی، آرمانی ارزشمند و محبوب شمرده می­شود. نوع نگاه انسان به آفرینش و هستی، مبنای تفسیر خوش­بختی ا­ست. اقتصاددانان درگذشته براساس میزان درآمد سرانه، خوش­بختی را اندازه می‌­گرفتند، اما هرچه درآمد سرانه­ ­ملی در جوامع صنعتی افزایش یافت بر خوش­بختی شهروندان به آن میزان افزوده نشد. مردم در کشورهای صنعتی، به ظاهر سعادتمندتر از ساکنان کشورهای عقب­ مانده یا درحال توسعه هستند، ولی در اين جوامع آفت­‌هایی مانند افسردگی و تبه­‌کاری نیز درکنار رفاه مادی رشد می‌کنند. پول و ثروت، قدرت و مقام، زیبایی و ذکاوت یا مدارج عالی تحصیلی دلیلي بر سعادت و خوش­بختی نیست.

خوش­بختی چیست؟ کجا باید آن­‌را یافت؟ خوش­بخت کیست و علت خوش­بخت بودنش چیست؟ خوش­بختی، امری نسبی ا­ست نه مطلق و هر انسانی تعریف خودش را از آن دارد؛ البته از نظر کارشناسان روان­شناسی و جامعه­‌شناسی، خوش­بختی را هم می‌توان معنی کرد و هم برایش قالب تعیین نمود.

همه­‌ي ما به ­نوعی خوش­بخت هستیم، اما شاید برای درک و لمس آن، که در وجود تک­تک ما به­ ودیعه گذارده شده است، تاکنون تلاشی نکرده‌ایم. خوش­بختی چیزی نیست که فقط متعلق به فرد معينی باشد. خوش­بختی پذیرفتن این واقعیت است که هیچ انسانی کامل نیست و امكان دارد خطا کند و گذشته را ببخشد تا تجارب دردناک تکرار نگردد؛ یعنی شکر­کنی که زنده‌­ای؛ احساس ­داری؛ دوستت دارند و در قلب خود عشق داری.

می‌­توان درباره­‌ی احساس خوش­بختی، مدت‌ها­ اندیشید؛ بدون رسیدن به یک نتیجه‌ي قطعی. احساس خوش­بختی برداشتی ذهنی و درونی­ است و عوامل متعددی در شکل­ دهی آن نقش دارند که گاهی از تسلط ما خارج­ند. تجربه خوش­بختی در نزد انسان­‌ها متفاوت است.

خوش­بختی تنها به ­دلیل وقایع خوب و مثبت زندگی ایجاد نمی­شود، بلکه این خود انسان است که می­تواند نقش قابل ملاحظه‌ای در وقوع اتفاقات خوب داشته باشد. تلاش شخصي براي به ­­­وجود ­آوردن وقایع مثبتی­ که انسان فكر­ می­کند توانایی رسیدن به­ آن­ را دارد يكي از سریع­ترین راه‌هاي احساس خوش­بختی و شاید بخشی از آن باشد. آن چه مسلم است؛ احساس خوش­بختی بستگي به سن، جنس، تحصیلات، پول و موقعیت اجتماعی ندارد؛ بلکه امری اکتسابی، روانی و درونی­ است.

خوش­بختي در تملك لحظه‌­هاي جاري عمرمان و گستردن سفره هر دقيقه در پهناي زمان است؛ نه در طول آن. خوش­بختي در احساس رضایتمندی از خویش است. خوش­بختی واقعی این است که انسان، به‌­گونه‌­ای زندگی کند که از مسیر اطاعت حق خارج نشود و تمامی دارايي (مادي و معنوي) خود را در این مسیر قرار دهد. وقتی انسان به ­این­ مرحله رسید، دیگر داشتن و نداشتن، کم یا زیاد در نگاه­ش بي‌ارزش مي­شود.